• معیارهای سودآوری
  • امروزه طیف­های مختلفی از نسبت­های مالی جهت ارزیابی عملکرد بانک­ها بهره گیری می­کنند. در این فرآیند معیارهای مختلفی همچون: سود، نقدینگی، کیفیت دارائی[1]، در نظر داشتن ریسک[2]، استراتژی­های مدیریت مدنظر قرار می­گیرد .پس نسبت­های مالی اغلب برای اندازه­گیری سلامت بانک و کیفیت مدیریت[3] مورد بهره گیری قرار می‎گیرند. معیارهای ارزیابی عملکرد سنتی ابزاهای مهمی برای ارزیابی شرکت­ها، کسب و کارها و سرمایه‎گذاری‎های انفرادی محسوب می­شوند. ROA بازده شرکت را در ازای وجوه سرمایه‎گذاری شده مورد مقایسه قرار می­دهد، در حالی‎که نرخ بازده حقوق صاحبان سهام (ROE) بازده بدست آمده از سرمایهِ سرمایه‎گذاری شده مالکان (سهامداران) را مورد ارزیابی قرار می­دهد (صمدی لرگانی و کاویانی، 1391).

    ROA در ارزیابی عملکرد بانک­ها نسبت به سایر نسبت­ها بیشتر مورد بهره گیری قرار می­گیرد. این نرخ توانائی مدیریت در جذب سپرده­ها را از طریق یک هزینه معقول و سرمایه­گذاری آن در یک مکان سودآور را نشان می‎دهد. معمولاً بهره گیری از ROA در شرکت­های کوچکی که مالکان کمی دارند مزیت می­باشد، در حالیکه بهره گیری ازمعیار ROE در شرکت­های کوچک نسبت به ROA کمی فریبنده باشد.

    همچنین ROE نسبتی می باشد که بیشتر بانک­ها و شرکت­ها برای ارزیابی عملکرد مالی از آن بهره گیری می­نمایند و روشی می باشد که نه تنها به آسانی محاسبه می­گردد، بلکه با بکارگیری آن نمایه مناسبی از ROEهای آتی ارائه می‎کند. این معیار کمک می­کند که بانک­ها با اندازه و ساختار متفاوت با یکدیگر مورد مقایسه قرارگیرند. از محدودیت­های ROE این می باشد که ممکن می باشد منجر به نتایج نادرستی به سبب اندازه­ی متفاوت شرکت­ها موجود گردد که این خود ریسک اعتباری ایجاد می­کند. نهایتاً اینکه از ضعف­های عیان این مفاهیم (ROA وROE )  اینست که  مبتنی بر داده­های حسابداری می­باشند و قادر به محاسبه عملکرد واقعی و ریسک شرکت نمی­باشند و از این حیث شبیه هم می­باشند. بعنوان مثال فرض کنید قصد مقایسه دو سرمایه­گذاری با بازده مشابه‎ای از ROA و ROE را دارید. از آنجایی‎که بانک­ها ریسک­گریزی را مبنای اقدام قرار می­دهند، ریسک کم سرمایه­گذاری را ترجیح می‎دهند و برای ریسک بیشتر بازده بیشتری را خواهانند. پس منطقی می باشد که بازده با پذیرش ریسک مورد مقایسه قرار گیرد، در غیر اینصورت مقایسه عملکرد دو سرمایه­گذاری ممکن نمی باشد. این معیارها در بخش بانکداری، شاخص­های عملکرد یکنواختی برای نظارت عملکرد مالی در حال تغییر می­باشند، اما کاربرد سنجش و تفسیر تجزیه و تحلیل ارقام این شاخص­ها متفاوت از هم می­باشد. پس روش‎های زیادی برای ارزیابی عملکرد وجود دارند که هر کدام از آنها دارای ویژگی­های خاص خود می‎باشند(صمدی لرگانی و کاویانی، 1391).

    حاشیه بهره خالص (NIM) از معیارهای ارزیابی عملکرد بانکی می‎باشد که از تقسیم کردن تفاوت بین بهره‎ی دریافتی[4] و بهره‎ی پرداختی[5]  به متوسط کل داراییهای سرمایه‎گذاری شده محاسبه می‎گردد.‎ NIM همیشه بصورت بازده اظهار می‎گردد. فرض کنید آقای رضایی 1,000,000 ریال از بانکی وام دریافت نموده می باشد و از آن برای خرید اوراق قرضه شرکت آلفا اقدام نموده می باشد. اوراق قرضه سالانه 5% بهره یا 50,000 ریال بهره پرداخت می‎کند و همچنین نرخ بهره وام 3% یا 30,000 ریال در سال می‎باشد. با بهره گیری از فرمول NIM، از مابه‎التفاوت بهره پرداختی و دریافتی که معادل 20,000 ریال می‎باشد و با تقسیم این رقم به مبلغ 1,000,000 ریال، NIM معادل 2% می‎باشد.

    NIM مثبت بدین معنی می باشد که دریافتی‎های حاصل از سرمایه‎گذاری بیش از هزینه‎های آن بوده می باشد ، و عکس آن اینکه NIM منفی بدین معنی می باشد که دریافتی‎های حاصل از سرمایه‎گذاری کمتر از هزینه‎های آن بوده می باشد.

     

    شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

    بخش چهارم : پیشینه پژوهش

    در مطالعه تحقیقات انجام شده در خارج و داخل کشور و با رجوع به مجلات تحقیقاتی، به تحقیقاتی که از نظر موضوعیت نزدیک به موضوع این پژوهش می‎باشد در ادامه در دو بخش پژوهش های صورت گرفته در داخل و خارج کشور اشاراتی می‎گردد.

     

    • پژوهشهای داخلی
    • نیکبخت و پیکانی (1388) در تحقیقق‎شان به مطالعه ارتباط بین ساختار سرمایه و معیار حسابداری ارزیابی عملکرد در شرکت های پذیرفته شده بورس اوراق بهادار تهران پرداختند و به این نتیجه رسیدند که بین نسبتهای ساختار سرمایه و معیارهای حسابداری ارزیابی عملکرد (ROA، ROE) ارتباط معنادار هست.

     

    • صبائی (1390) در تحقیقی تحت عنوان مطالعه ارتباط بین متغیرهای کلان اقتصادی و سودآوری بانک پارسیان، از متغیرهای کلان اقتصادی (شاخص قیمت، تولید ناخالص داخلی، نرخ بیکاری و شاخص بورس اوراق بهادار تهران) با سودآوری بانک پارسیان در سال های 1383 تا 1387 با داده هایی با تواتر فصلی مورد مطالعه قرار داده می باشد. روش مورد بهره گیری در این پژوهش، روش همبستگی و مدل رگرسیون خطی بوده و یافته‎ها نشان داده می باشد که همبستگی معکوس بین سودآوری بانک پارسیان با شاخص بورس اوراق بهادار تهران و تولید ناخالص داخلی و همبستگی مستقیم با نرخ بیکاری با فرض ثابت بودن شاخص قیمت می باشد.

    [1] Asset quality

    [2] Attitude toward risk

    [3] Management quality

    [4] Interest Received

    [5] Interest Paid

     متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

    لینک متن کامل این پایان نامه با فرمت ورد