در مدل های DEA  برخلاف روش هایی همچون رگرسیون، برازش منحنی، حداقل مربعات و … که گرایش به مرکز داده ها هست، تمایل به بهره گیری از واحدهای کارا توسط مرز کارایی می باشد. به بیانی دیگر در متدلوژی مزبور واحدهای تصمیم گیرنده یا روی مرز کارا قرار دارند و یا پائین تر از آن هستند. به همین جهت تفاوت بین روش DEA و سایر روش هایی که با گرایش مرکزی از داده ها منحنی عبور می دهند، هست.

2- ارزیابی واقع بینانه:

تحلیل پوششی داده ها از مجموعه واحدهای تصمیم گیرنده تعدادی را به عنوان کارا و تعدادی را به عنوان ناکارا معرفی می نماید. واحدهای ناکارا به دلیل مقایسه با یک سطح استاندارد خاص از پیش تعیین شده و یا یک تابع خاص و معلوم، ناکارا ارزیابی نشده اند، بلکه ملاک ارزیابی آنها در حقیقت واحدهای تصمیم گیرنده دیگری بوده اند که در شرایط یکسانی با آنها فعالیت کرده اند.

3-  ارزیابی همزمان عوامل مؤثر بر عملکرد واحد:

توانایی ارزیابی عوامل و نهاده های مؤثر بر عملکرد و تولید یک بنگاه اقتصادی بطور همزمان و با وجود تفاوت های موجود بین آنها از نقطه نظر تنوع، واحدهای اندازه گیری، و غیره از مهمترین قابلیت های این رویکرد می باشد. متر، کیلوگرم، درصد عیوب، ریال، تعداد منابع انسانی و … در این متدلوژی می توانند در کنار هم و تواماً برای ارزیابی عملکرد مورد مطالعه قرار گیرند.

4- نیازمند آگاهی از وزن های  ورودی ها و خروجی ها نبوده:

در این روش با بهره گیری از مدلهای ریاضی، برای عوامل موجود، اوزان متناسبی با در نظر داشتن اطلاعات در دسترس تعیین می گردد تا براساس آنها، حداکثر سازی نسبت خروجی ها به ورودی ها و کارایی صورت پذیرد.به این شکل اوزان تعیین شده سلیقه ای نبوده و در واقع بهترین اوزان قابل حصول در بین واحدهای تحت مطالعه به شمار می رود.

5- خاصیت جبرانی بودن:

در تحلیل پوششی داده ها، عوامل و ویژگی هایی که در آنها نقاط قوت بیشتری دارد به مقصود حداکثر کردن کارایی مورد بهره گیری قرار می گیرد و از این طریق موجبات جبران کمبود در عوامل دیگر فراهم میآید. بدین ترتیب مدل این امکان را برای واحد تصمیم گیرنده فراهم می کند، تا با بهره گیری بیشتر از ویژگیهایی که نقاط قوت بارزتری در آنها دارد، کارایی خود را حداکثر نماید.

6- ارائه واحدهای الگو و راهکارهای بهبود عملکرد:

واحدهای الگو، واحدهایی هستند که از نظر کارکردی در بالاترین سطح ممکن نسبت به سایرین قرار دارند. این واحدها در حقیقت مرجعی دقیق برای اثبات عدم کارایی واحدهای ناکارا هستند. در واقع تصویر هر واحد ناکارا روی مرز کارا بهترین وضعیت قابل دسترس برای آن واحد ناکارا می باشد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

7- تخمین در تغییر ورودی ها و خروجی واحدهای که در زیر مرز کارا قرار گرفته برای تصویر کردن آن بر روی مرز کارا. (مهرگان، 1388،59)

 

3-10-2- معایب  DEA

1- به عنوان یک تکمیک بهینه سازی امکان پیشگیری خطا در اندازه گیری و سایر خطاها را ندارد.

2- جهت اندازه گیری کارایی نسبی می باشد و کارایی مطلق را نمی سنجد ، یعنی می تواند مشخص کند که واحد نسبت به بقیه واحدها چگونه اقدام می کند اما نسبت به عملکرد بهینه از نظر تئوریک مقایسه ای را ممکن نمی سازد.

3- زیرا غیر پارامتری می باشد انجام آزمونهای آماری برای آن مشکل می باشد.

4- اضافه کردن یک واحد جدید به مجموعه واحدهای قبل مطالعه شده موجب تغییر در امتیاز کارایی تمامی واحدها می گردد.

5- تغییر در نوع و تعداد ورودی ها ممکن می باشد در نتایج ارزیابی تغییر دهد.

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

لینک متن کامل این پایان نامه با فرمت ورد