در روش های پارامتری که بیشتر بر پایه اصول اقتصادسنجی می باشد و در اقتصاد مورد بهره گیری قرار می گیرد، آغاز یک فرم تابعی (معمولا تابع تولید کاب– داگلاس) برای تولید در نظر گرفته می گردد. خاطر نشان می گردد که در روش های پارامتری علاوه بر محدودیت انتخاب تابع تولید، با محدودیت های دیگری نیز روبرو هستیم:

اول اینکه واحدها بایستی فقط یک محصول تولیدی داشته باشند و این در حالی می باشد که ممکن می باشد واحدهای تحت ارزیابی چند محصولی باشند.

دوم اینکه بهره گیری از روش کمترین مربعات برای برآورد پارامترهای تابع تولید اظهار کاملی از نقاط ممکن تولید نمی باشد. زیرا تابع تولید بیشترین تولید ممکن به ازای هر ورودی می باشد؛ در حالی که تابع محاسبه شده از این روش بیشترین تولید ممکن را در هر ورودی به دست نمی دهد. اولین مدل تخمین به روش پارامتری در سال 1977 توسط ایگنز لاول و اشمیت و همچنین میوزن و وان دن بروک ارایه گردید. روش های پارامتری به دو گروه کلی قطعی و تصادفی تقسیم می شوند. (بحیرایی و حامدی، 1391)

در روش پارامتری، تابع تصادفی تولید(SFA) را به روشهای اقتصادسنجی با بهره گیری از نظریه اقتصاد خرد تعیین می کنیم. این تابع رویه ای در فضای n بعدی می باشد. با در نظر داشتن تابع تولید مرزی تصادفی بدست آمده، کارایی دیگر بنگاهها را تعیین می کنیم. برتری روش (SFA) نسبت به روشهای معمولی اقتصادسنجی در این می باشد که در برازش تابع،نقاط متوسط در نظر گرفته نمی گردد بلکه نقاط مرزی لحاظ می گردد. معادله این تابع به این شکل می باشد:

(فرمول 2-2)

به طوری V  که همان جزء تصادفی (جمله اخلال) در اقتصادسنجی می باشد و دارای توزیع نرمال می باشد و U معرف ناکارایی می باشد که بیشتر با توزیع نرمال در نظر گرفته می گردد. تابع f(x) تابع تولید و به شکل تابع کاب-داگلاس یا از نوع ترانسلوگ می باشد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

 

 

2-2-3-2 روشهای غیرپارامتری

در کوشش برای رفع معضلات موجود در روش های پارامتری روش های غیرپارامتری ایجاد شدند. فارل در سال 1967 اولین روش غیرپارامتری را جهت تعیین کارایی در حالت دو ورودی و یک خروجی ارایه نمود. وی بجای برآورد تابع تولید مرز کارای قطعه قطعه خطی را با اعمال فرض های زیر و با بهره گیری از تبدیل یک به یک   (فرمول 2-3)به دست آورد. شیب پاره خطها منفی یا صفر می باشد و هیچ واحدی بین مرز و مبدا قرار نمی گیرد. نقاطی که روی مرز قرار می گیرند نقاط کارا و بقیه ناکارا هستند. (بحیرایی و حامدی، 1391)

در روشهای ناپارامتری، تابع تولید برآورد نمیشود. مهمترین روش غیرپارامتری، روش تحلیل پوششی داده ها(DEA) می باشد و نیازی به تابع تولید برای تعیین کارایی نیست. این روش توسط سه نفر ارائه گردید و موسوم به روش CCR می باشد.

میخواهیم کارایی چند واحد تصمیم گیر(DMU) همگن را تعیین کنیم. اگر Xj،j=1 تا n، داده ها،نهاده ها یا بعبارت دیگر متغیرهای ورودی و Yj،i=1 تا m ستانده ها یا متغیرهای خروجی باشند، کارایی برابر می باشد با:

متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

لینک متن کامل این پایان نامه با فرمت ورد